آمازونها، زنان جنگجوی تاریخ
در اسطورهها از آمازونها بسیار نام برده میشود. اما اینکه آمازونها که بودند تاکنون نیز ناشناخته مانده است. گفته میشود که آمازونها در اسطورهها نام قبیلهای از زنان جنگجو است که هیچ مردی را به جمع خود راه نمیدادند. زنان جنگجویی که در ایلیاد با نام antianeirai و توسط هرودوت با نام androktones توصیف شدهاند. احتمال دارد علاوه بر اساطیری بودن، واقعیت تاریخی داشته باشند. به گفته هرودوت مکان زندگی آنان در میان مرزهای سکاها و سرمتیها (کشور اکراین امروزی) است. البته برخی تاریخ شناسان مکان آنها را در آسیای صغیرو یا بیشتر درلیبی میدانند.
منشا این واژه چندان قطعی نیست. ممکن است از ریشه ایرانی ha-mazan به معنای جنگجویان باشد. همچنین میتواند برگرفته از لغت amazoi که در زبان یونانی به معنی «پستان کم» ناشی از افسانهای باشد که میگویند آنها پستان سمت راست دختران را از جوانی میبریدند یا میسوزاندند، تا کشیدن کمان برایشان آسان شود، چون تیر و کمان سلاح اصلی آنها بود. آمازونها از شمشیر هم استفاده میکردند، تبر دو طرفه و سپرهای هلالی شکل با خود حمل میکردند. بیشتر نبردهای آنها بر پشت اسب انجام میشد.
آنها بعضی مواقع برای بقای نسل با مردهای قومهای دیگر ملاقات میکردند، اما فقط دخترها را بزرگ میکردند و پسرها را کشته یا به نزد پدر بازمیگرداندند.
همچنین فردوسی شاعر پرآوازه ایرانی در شاهنامه به شهری اشاره میکند به نام هروم که تنها توسط زنان اداره میگردد. اگر با دقت و کاوش بیشتری به صفحات کمرنگ گشته تاریخ بنگریم، مطمئنا میتوان نمونههای فراوانی را مشاهده کرد.
آمازونها یا زنان جنگجوی تاریخ که با نیروی ذاتی خویش توانستهاند زندگی خویش را اداره نمایند، نماد زنان مقاومتگری هستند که در برابر ذهنیت اقتدارگر مردسالارانه جنگیدهاند و ثابت کردهاند که اگر زن اراده نماید، غیرممکن وجود ندارد.
مطالب مرتبط
